فرياد به كلمهء واى و سيلى زدن بر صورت و سينه و بر كندن موى است و آن كه نوحه سرايى بر پاى دارد ، سيرت صبر را فرو گذاشته است و آن كه صبر كند و إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ بگويد و خداى تعالى را حمد نمايد ، به قضاى الهى رضا داده است و اجر او با خداى عزّ و جلّ است و آن كه صبر نكند و حمد الهى نگزارد و بازگشت به خداى تعالى نياورد و به امر الهى رضا ندهد ، قضا بر او جارى شده و زشت و نكوهيده است و خداى عز و جل اجر او را پست و هدر مىدارد . » و از ربعى بن عبد الله است كه حضرت صادق - عليه السلام - فرمود : « ان الصبر و البلاء يستبقان الى المؤمن يأتيه البلاء و هو صبور و الجزع و البلاء يستبقان الى الكافر فيأتيه البلاء و هو جزوع . » « 1 » : « شكيبايى و بلا ، سبقت مىجويند به سوى مؤمن و بلا بر او وارد مىشود و او شكيباست ، و بيتابى و بلا به سوى كافر پيشى مىجويند و او بيتاب است . » و از آن حضرت - عليه السلام - است كه پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله و سلم - فرمود : « ضرب المسلم يده على فخذه عند المصيبة احباط لأجره . » « 2 » : « زدن مسلمان بر زانوى خود ، هدر كردن اوست اجر و پاداش خود را . » و از موسى بن بكير است كه حضرت كاظم - سلام الله عليه - فرمود : « ضرب المسلم على فخذه عند المصيبة احباط اجره » « 3 » : « مسلمى كه هنگام نزول مصيبت بر زانوى خود زند ، اجر خود را به هدر داده است . » و از اسحاق بن عمار از حضرت صادق - سلام الله عليه - است كه فرمود : اى اسحاق ! « لا تعدّنّ المصيبة اعطيت عليها الصبر و استوجبت عليها من الله عز و جل الثواب انما المصيبة التى يحرم صاحبها اجرها و ثوابها اذا لم يصبر عند نزولها . » « 4 » : « مصيبت مشمار آن مصيبتى را كه صبر و شكيبايى بر آن داده شده باشى و خداى تعالى پاداش ثواب به تو بخشيده باشد ، بلكه مصيبت آن است كه صاحب آن ، از اجر و ثواب محروم گردد ، هنگامى كه در نزولش عنان صبر از دست دهد . » و از ابى ميسر است كه گفت : در خدمت حضرت ابى عبد الله - عليه السلام - بوديم ، مردى وارد شد و از مصيبتى كه به او رسيده بود ، شكايت نمود . آن حضرت فرمود :

--> ( 1 ) همان 3 : 223 . ( 2 ) همان ، 3 : 224 . ( 3 ) همان ، 3 : 225 . ( 4 ) همان ، 3 : 224 .